ملاحم و فتن آخرالزمان

جلسه ششم

متن گزیده ی سلسله مباحث

«ملاحم و فتن آخر الزمان» 

آیت الله نظری منفرد

 

 

 

 

سقیفه دو کار را انجام داد:

۱. مقدم کردن شخصی که صلاحیت امامت نداشت

۲. شورایی کردن امر امامت

قاعده ای در علم اصول مورد اتفاق است و آن اینکه تمسک به عام در شبهه مصداقیه عام، جایز نیست. مثلا اگر دستوری از جانب شرع برسد که علما را باید تکریم کرد و ما شک داریم که فلان شخص عالم هست یا خیر، نمی توانیم با تمسک به روایت بگوییم که او عالم است.

در مساله خلافت عامه تمسک می کنند به آیه « وَ أَمْرُهُمْ شُورى‏ بَيْنَهُم‏ » به اینکه امام از طریق مشورت باید تعیین شود.

اما امامت اصلا از امور مربوط به مردم به حساب نمی آید تا آیه شامل آن بشود.

اگر شک داشته باشیم که امامت از امور مربوط به مردم هست یا خیر، طبق آن قاعده اصولی، نمی‌توانیم با تمسک به آیه بگوییم در امامت هم باید مشورت نمود.

خلیفه دوم هنگام مرگ، شش نفر را مشخص کرد تا خلیفه را تعیین کنند. آن شش نفر عبارت بودند از:

امیرالمومنین ، طلحه ، زبیر ، عثمان، عبدالرحمن بن عوف و سعد بن ابی وقاص؛

و دستور داد اگر نتیجه مساوی شد، گروهی که عبدالرحمن بن عوف در آن هست مقدم می شود؛ بنابراین نتیجه از قبل معلوم بود.

از امیرالمومنین سوال شد چرا وارد شورا شدید با اینکه نتیجه آن معلوم بود؟ حضرت فرمودند: برای اینکه خلیفه دوم در سقیفه گفته بود نبوت در شما خاندان بنی هاشم است و امامت با نبوت در یک خاندان جمع نمی شوند؛ من با این کار کلام خودش را نقض کردم.

دلیل دیگر ورود امیرالمومنین به شورای خلافت این بود که راه صحیح را برای آیندگان ترسیم کنند.

عبدالرحمن بن عوف دست بیعت با حضرت داد به شرط اینکه ایشان طبق کتاب خدا و سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و سیره خلیفه اول و دوم عمل کنند. اما حضرت عمل به سیره خلفای قبل را نپذیرفتند. با این سخن حضرت معلوم می شود سیره خلفای پیشین صحیح نبوده است.

امیرالمومنین درباره خلیفه سوم میفرماید: او به همراه بنی امیه اموال بیت المال را مثل شتر میخوردند و خودش یا سر سفره غذا بود یا در توالت.

حضرت امیرالمومنین بعد از واقعه شورا فرمودند: «اسمعوا كلامي و عوا منطقي عسى أن تروا هذا الأمر بعد هذا الجمع تنتضى فيه السيوف و تخان‏ فيه‏ العهود حتى لا يكون لكم جماعة و حتى يكون بعضكم أئمة لأهل الضلالة و شيعة لأهل الجهالة»

سخنم را بشنوید و به خاطر بسپارید، به زودى امر خلافت را مى‏بينيد كه شمشيرها در آن كشيده و عهد و پيمانها شكسته خواهد شد تا جایي كه برای شما اجتماعی تشکیل نمی شود و بعضى از شما پيشوايان گمراهان شده و برخى پيرو نادانان مى‏گردد.